Έσο έτοιμος

Πραγματικα ρε πουστη μου απορω με το καθε μαλακισμενο που νομιζει οτι για να γραψει κατι και καλα γαμω την τρελλα μου ανατρεπτικο πρεπει να βριζει. Παει δηλαδη το καθε μαλακιστηρι που δεν ξερει τι εχει μεσα στο παντελονι του να πουμε, ανοιγει ενα blog, θελει να το παιξει  ρεμπελος και βριζει να πουμε σα βοθρος στο γηπεδο. Δηλαδη αν δεν γραψεις «γαμω τις μανες σας» δεν εγινες σαφης ρε ηλιθιο. Πω πω. Και κρυβεται να ουμε το καθε πουσταρελι πισω απο την πισωγλεντικη ανωνυμια του ψευδωνυμου και χωνει να πουμε και «γαμιεται ο ταδε και ο ετσι και ο αλλιως και η μανα του κλπ». Δηλαδη ρε πουστη μου παιρνουμε αυτο το γαμοθαύμα της τεχνολογιας, το ιντερνετ, και το κανουμε σαν θυρα 4, χωνοντας ο ενας για τη θεια του αλλου.  Σε δωσαν ρε φιλε το διαδικτυο για να θαυμαζεις τα επιτευγματα του ανθρωπινου νου και εσυ να ουμε γραφεις αρθρα για να βριζεις την κυβερνηση, που ξημεροβραδιαζονται οι παπαρες για να προσφερουν σε κατι αρχιδια σαν και εσενα καλυτερο μελλον, και για να τα χωνεις στους αυνανες τους συμμαθητες σου. Δεν καταλαβαινω πραγματικα γαμω την κοινωνια μου με το καθε blog του καθε πουσταρα. Σικτηρ με τα κωλοπαιδα που βριζουν.

“I thought I could organize freedom, how Scandinavian of me”

Το σκάψιμο είναι η γυμναστική των πρωταθλητών

Με απασχολεί ο κόκκινος ουρανός στην Θαντέρα  και τα πρωτόγονα σκηνικά της. Κόκκινες αυγές και κουραφέξαλα. Το τέλος του κόσμου. Φεύγοντας από το τσίρκο θα δαγκώσω τον θηριοδαμαστή όπως λέει και ο Σαμπατο. Έχω μια πολύ κακή συνήθεια να γράφω χωρίς τόνους και μετά να χρειάζεται να τους βάλω έναν έναν. Ακόμα δεν ξεκίνησα το γράψιμο απέκτησα και συνήθειες. Μαλακιές. Συνήθως χρειάζεται να σκάψεις πρώτα. Αρχικά με τα χέρια και μετά λίγο λίγο αναπτύσσεις τις τεχνικές σου. Βέβαια με τα χέρια πολύ συχνά σπάνε τα νύχια, ματώνουν τα δάκτυλα και  έχεις πολλά θέματα μετά όπως για παράδειγμα ότι είναι σχεδόν αδύνατον να χτενιστείς με νύχια ξυράφια από το σπάσιμο και αίματα. Σημασία παρόλα αυτά έχει το σκάψιμο. Πάντα στο νου σου να έχεις την Ιθάκη, και την πάνω και την κάτω. Η κάτω λένε ότι είναι ωραία. Μετά όπως είπαμε αναπτύσσεις τις τεχνικές σου από τα χεριά, σε φτυάρια. Τα φτυάρια είναι πολύ ωραία, θα ήταν ακόμα καλυτέρα αν μπορούσαν να φτύνουν κιόλας. Ταιριάζει και λεκτικά και σαν έννοια, γιατί τότε θα μπορούσε κανείς να σκάβει το λάκκο του και ταυτόχρονα να φτύνει τους εχθρούς του, οι οποίοι στην ουσία είναι οι συνάνθρωποι του. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Έτοιμος τάφος και όλη η γη εχθρός σου. Αφού σκάψω καλά πάντως θα βάλω όλες τις ανέσεις μου μέσα, σαν τον Τουταγχαμών αλλά με wifi και τέτοια. Η αιωνιότητα η δική μου θα είναι μια χαρά.

Το άλλο θέμα που με απασχολεί είναι πόσο βαθιά πρέπει να σκάψει κανείς? Κανείς δε στο λέει και εγκυμονούν διάφοροι κίνδυνοι. Ας πούμε αν είναι πολύ ρηχά και ακούς τη φασαρία από πάνω? Θα είναι πραγματικά τραγικό να ακούς τη κάθε θειτσα να γκρινιάζει, και τον κάθε κάφρο να μιλάει για τον μπαοκ για όλη την αιωνιότητα. Αναιρεί παντελώς τον σκοπό του να θέλει να σκάψει κάποιος τον λάκκο του. Αν όμως είναι πολύ βαθιά? Και έχει παραπάνω υγρασία οπότε το δαγκώνεις και ταυτόχρονα δεν πιάνει το ιντερνετ? Άλλο πρόβλημα και αυτό. Τελικά στα πάντα πρέπει να είναι κανείς ακριβείς και συγκεκριμένος. Όχι φίλε, δεν μπορείς απλά να σκάψεις ένα λάκκο και να βουτήξεις γιατί κατά πάσα πιθανότητα και τότε μαλακία θα κάνεις. Πρέπει να ξέρεις τι, πόσο, που γιατί κλπ. Και τότε αφού τα μάθεις όλα αυτά μπορείς να βουτήξεις μέσα αναπαυτικά και μελετημένα και να μας αφήσεις στην ησυχία μας. Εμείς λέμε να πηδήξουμε από το μπαλκόνι. Έχει ανοικτοσιά και ωραία θέα τουλάχιστον. Η να πηδήξουμε γενικότερα. Εμπόδια και γκόμενες. Γιεαχ, εμετική σεξιστική αισιοδοξία. Κατά βάθος είμαι πολύ αισιόδοξος τελικά ρε παιδί μου. Κατά βάθος ε? Πόσο βάθος? Μέτρα? Ίντσες? Να πάρω κάνα μέτρο, και μια και πάω ας πάρω και κάνα φτυάρι, ποτέ δεν ξέρεις μπορεί να είναι χρήσιμο. Ποτέ δεν ξέρεις τίποτα.

Θαντέρα - ρεβεγιόν - πρώτο τραπέζι πίστα

To 2012 θα είναι μυθική χρονιά για την Ελλάδα.

·         Θα βρούμε πετρέλαιο στο Αιγαίο με το οποίο θα τιγκάρουμε τα αμάξια μας και θα κάνουμε κόντρες και κολιές. Επίσης θα το κάνουμε σφηνάκια για τους τουρίστες μαζί με τους φοβερούς γκρικ μεζέδες μας.

·         Η κρίση θα γίνει μια μακρινή ανάμνηση δίνοντας χώρο σε μια νέα εποχή πολιτισμού και τεχνών όπου τα κείμενα του Καζαντζάκη θα γίνουν τα νέα σχολικά εγχειρίδια και με ανοικτή ψηφοφορία θα διαλέξουμε ένα τραγούδι από τις Τρύπες για εθνικό ύμνο, με δυνατές υποψηφιότητες το «δε χωράς πουθενά» και το «θα ανατέλλω».

·         Το υπουργείο πολιτισμού θα ανατεθεί στους Lost Bodies και τους Rotting Christ, βοηθώντας έτσι στο να παράγουμε επιτέλους τέχνη με τσαμπουκά, ψυχή και τζατζίκι.

·         Ο Ελληνικός λαός σε ένα τρελό φλας συνειδητοποίησης θα ψηφίσει πρώτη φορά με σοφία εκλέγοντας για πρωθυπουργό ένα πραγματικά θαραλλέο έλληνα. Τον Τοτό. Το πολίτευμα μετατρέπεται άμεσσα από Δημοκρατία σε Τοτοκρατία κάνοντας έτσι την Ελλάδα για δεύτερη φορά στην ιστορία, γεννέτειρα του επόμενου φοβερού πολιτεύματος που σαν τον προκάτοχό του θα παιδεύει όλο τον δυτικό κόσμο για αρκετές χιλιάδες χρόνια, αναγκάζοντας μουσάτους ψαγμένους κύριους να λένε με σκεπτική φωνή "η τοτοκρατία δεν είναι τέλειο πολίτευμα, αλλά είναι το λιγότερο κακό... χμ χμ χμ... μπράβο γιόχαν, πολύ σοφό αυτό που είπες"παφ πουφ η πίπα και να τα ψαγμένα βιβλία στίβες από δίπλα.

T O T O C R A C Y   M O T H E R F U C K E R S.

·         Η Κατερίνα Στικούδη θα παρατήσει τα πλαστικό ποπ ραπ που κάνει και θα κάνει μια πραγματική προσφορά στην τέχνη και στον Ελληνικό λαό παίζοντας την Cheetara στη νέα ταινία των Thundercats η οποία θα γυριστεί στην Χαλκιδική μετατρέποντας έτσι το καγκούρικο και ξεφτιλισμένο πρώτο πόδι σε μια νέα Θαντέρα. Φούρκα και θαντέρα, welcome to a new era. Πλιζ Κατερίνα! Δηλαδή πλιζ!

Καπετάν Λαγός όβερ. Αμήν.

2012. Δεν θα είναι μια καλή χρονιά. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΑΜΗΣΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ!

[You may say that I am a dreamer, but I am not the only one να πούμε σου την έφερα γουι αρ ταϊκινγκ οβερ]

Καλύτερα να στραφούμε στην γεωργία και την κηπουρική

Κοίτα να δεις με τους μαλάκες. Κοίτα να δεις που μεγάλωσαν παλι. Ε γαμώ το κέρατό τους καθε εβδομάδα τους κουρεύω και αυτοί μεγαλώνουν. Αν το ήξερα οτι θα γίνεται έτσι η φάση δεν θα φύτευα ποτέ κροκόδειλους. Βέβαια φταίω και εγώ, ε ναι πως? Κροκόδειλους ήθελα για να σκοτώσω τον γείτονα. Δεν μπορούσα ας πούμε να τον μαχαιρώσω, η να ρουφήξω με έναν αναπνευστήρα, απο τις διακοπές που κάνω ψαροντούφεκο και χαλαρώνω λίγο βρε αδερφέ, πιάνω και τίποτα και βάζω τη βλαμένη τη γυναίκα μου να το μαγειρέψει, αυτό ήταν μια πραγματική ενδιάμεση πρόταση με αρχίδια (συνεχίζουμε), την βενζίνη από το αυτοκίνητο και να του κάψω το σπιτι. Όχι φίλε μου. Εγώ ήθελα να τον φάνε κροκόδειλοι. Ε πάλι καλά που ήξερα έναν τύπο απο το στρατό που δεν πήγα, που είχε άκρες σε διάφορα πράγματα και μπορεί να βρει τα πάντα, μέχρι και τα κλειδιά σου όταν τα χάνεις ή την ψυχραιμία και την αξιοπρέπειά σου, και μου κανόνισε αυτούς τους κροκοδειλόσπορους. Τους ακριβοπλήρωσα, δεν λεω, αλλα τι τα βγάζουμε ρε φίλε τα λεφτά αν δεν τα απολαμβάνουμε? Έτσι δεν είναι? Ας το ρίξουμε λιγο έξω ρε καρντάσι, έξω καρδιά, θα του βγάλω έξω την καρδιά του πούστη! Τους φύτεψα λοιπόν και φυτρώνουν γρήγορα οι μαλάκες. Και από τότε κάθε εβδομάδα κουρεύω -ραντίζω-κουρεύω-ραντίζω, μόλις αρχίζουν να βγαίνουν και τα δόντια τους λένε πως θα πρέπει να τους τα πλένω, αλλα δε γαμιέται, ηταν μια καλή επενδυση. Άραγε οταν ωριμάσουν και κόψουν τις ρίζες τους, πως θα καταλάβουν να φάνε τον γείτονα και όχι εμένα? Χμμμ... Δε βαριέσαι, μέχρι τότε θα δούμε, θα ρωτήσω τον τύπο απο το στρατό, που δεν πήγα. 

Πω ρε πούστη μου, λες να πρέπει να πάω τελικα?

[Ένα είναι το σάουντρακ μάδερφάκερς]

the captain

νο μάτερ ιφ γιου αρ μπλακ ορ γουάιτ δικέ μου !

Τα πάντα είναι στη λεζάντα

το context διαμορφώνει το content που λένε και στο χωριό μου.

και ο ύπνος θρέθει το μοσχάρι. και αυτό το λένε που και που.

βουτιές στο άγνωστο

Ωιμέ και γάμησέ με...

Χτίζαμε κάστρα στην άμμο...

Τώρα κολυμπάμε στα κύματα που τα διέλυσαν...

Με μπρατσάκια όμως...

Καβουροπάτη για όλο τον κόσμο

Στο ποτήρι του φραπέ σου κρύβονται μικροί δύτες. Από εκείνους που περίσσεψαν από το πλήρωμα του ναυτίλου και κάνουν παρέα με εκείνα τα ψάρια που δείχνουν στα ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ για το βυθό, εκείνα που ζουν στην άβυσσο και έχουν μάτια και δόντια και πτερύγια και θεέ μου τα μάτια τους με καινέ σαν να ήμουν μανεκέν. 

Οι δύτες αυτοί δε μασάν καθόλου και όταν ρουφάς από το καλαμάκι μπαίνουν στο στομάχι σου και εκεί αρχίζουν την εξερεύνηση γυρνώντας πάνω κάτω στο σώμα σου. Ψάχνουν με τεραστίους φακούς τι φάση περνάς. Ψάχνουν εδώ, ψάχνουν εκεί, ψάχνουν και παραπέρα. Ο ναυτίλος ήταν γαμηστερη κατάσταση σίγουρα και ο καπεταν νεμο ήταν ζόρικο άτομο. Κρίμα που τράκαρε στο παγόβουνο και πνίγηκε και ο νεμο και ο ντι καπριο και η κοκκινομάλλα γκόμενα και το μυστήριο και η περιπέτεια και η μαγκιά και το τζάμπα χολιγουντ ψόφησαν όλα μετά την τράκα στο παγόβουνο και αυτό είναι πολύ πιθανώς ο λόγος για τον όποιο δε με συγκινεί τίποτα πλέον στην τέχνη. Η απλά ότι έχω γίνει ηλίθιος και αν συνεχίζω να κάνω τα ίδια πράγματα με τώρα κάθε μέρα το iq μου θα πέφτει λίγο λίγο, φθορά, ξέρεις αυτή η πουστικη που δεν την καταλαβαίνεις απευθείας αλλά μια μέρα ξυπνάς και έχεις βγάλει δυο τεράστιες δαγκάνες αντί για χέρια και κάτω από τη μύτη σου έχουν βγει δυο μεγάλα μουστάκια και είσαι πλέον σίγουρος ότι έχεις γίνει κάβουρας σε ποσοστό τουλάχιστον 80% και ρε γαμωτο πως δεν το κατάλαβες ότι γινόσουν κάβουρας, τι πως δεν το κατάλαβες ΑΦΟΥ ΚΟΙΜΟΣΟΥΝΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ και τώρα με τα χεριά αυτά ούτε να δουλέψεις μπορείς ούτε να αγκαλιάσεις ούτε να τον παίξεις καν. 

Τώρα τι κάνουμε δικέ μου? Τώρα ήρθε η ώρα να βουτήξεις στη θάλασσα να πας στον πάτο για να γίνεις ένα έκθεμα για τους νέους ναυτίλους, τους νέους δύτες, τους νέους τύπους που γαμούν και δέρνουν και βγάζουν φωτογραφίες ανθρωποκαβουρα σαν και εσένα για να τις δείχνουν και να τρομάζουν τα παιδιά τους όταν δεν τρώνε. 

Αη στο διάολο δεν πεινάω άλλο.